Cathédrale Sainte-Croix Orléans
Deze kathedraal is gedurende eeuwen het toneel geweest van bouw
en herbouw. De bouw ving aan in de dertiende-eeuw en aan het begin
van de zestiende eeuw was de kerk voltooid. Nog in dezelfde eeuw,
in 1568, werd de kathedraal grotendeels vernield door Hugenoten.
De reconstructie in gotische
stijl duurde tot in de negentiende eeuw. Het grootste deel
van de kerk stamt uit de zeventiende en de achttiende eeuw. In
de twintigste eeuw heeft een Amerikaans bombardement de torens
beschadigd.

de karakteristieke westgevel van de Cathédrale
Sainte-Croix
De kerk is omwille van zijn vormgeving door velen bekritiseerd,
o.a. door Proust die de Cathédrale Sainte-Croix beschouwde
als het lelijkste gebouw van Frankrijk. Het gebouw wordt gekenmerkt
door vreemde torens, een hoog schip, de grote roosvensters boven
de westelijke poorten en vele verfijnde decoraties.

beeld uit het begin van de zeventiende eeuw
van Michel Bourdin
In het interieur zijn meerdere interessante kunstvoorwerpen te
zien. In de middelste straalkapel staat een beeld van de plaatselijke
beeldhouwer Michel Bourdin. Dergelijke pathetische beelden zijn
typerend voor de barok.
Het houtsnijwerk van het koorgestoelte is aan het begin van de
achttiende eeuw gemaakt door Degoullons.
Het is gebaseerd op ontwerpen van Mansart, Lebrun en Gabriel.
In de crypte zijn de restanten van oudere kerken te zien en twee
sarcofagen. Er is eveneens een kerkschat te bezichtigen met o.a.
middeleeuwse edelsmeedkunst.

Cathédrale Sainte-Croix vanuit het
oosten gezien
|