Geschiedenis Maastricht
De geschiedenis van Maastricht begint toen de Romeinen een nederzetting
bouwden, nabij een doorwaadbare plaats in de rivier. De naam is afgeleid
van Mosae Trajectum, de plek waar men de Maas kon oversteken. Deze nederzetting
groeide uit tot een ommuurd castellum.Van ca 380 tot 722 is Maastricht
de zetel van de bisschoppen. St. Servaas, gestorven in 384 was de eerste
en St. Hubertus was de laatste. Deze verplaatste de bisschopszetel naar
Luik, maar hij bleef zijn rechten in de stad behouden. In 1202 wordt
Maastricht beleend aan de Hertog van Brabant en zo ontstaat de 'Tweeherigheid'.
De rechten van beiden worden in zgn. 'Alde Caerte' vastgelegd (1284)
en deze situatie duurt tot 1795. In 1229 krijgt Maastricht een stenen
omwalling. Al spoedig blijkt de stad te klein en in het begin van de
14e eeuw wordt met de bouw van een nieuwe omwalling begonnen. Maastricht
heeft vele belegeringen moeten doorstaan; juist vanwege de Maasovergang
was het een strategisch belangrijke stad. Hollanders, Spanjaarden en
Fransen hebben vaker met hun legers voor de stadspoorten gestaan.

Het Vrijthof in Maastricht
In 1795 nemen de bezetters vrij radicale maatregelen: Maastricht
wordt de hoofdstad van een Franse provincie: nl. het 'Departement
de la Meuse Inférieur' (Departement van de Nedermaas). Na de val
van Napoleon vormen België en Nederland een koninkrijk onder Koning
Willem I. Na een negen jaar durende strijd (1830-1839) vindt er
een deling plaats. Mede door toedoen van Genëraal Dibbets blijft
Maastricht een Nederlandse stad. In 1867 wordt Maastricht als
vestingstad opgeheven.
|