Kathedraal Amiens

De kathedraal die gebouwd is als basiliek ter ere Gods en als kerk voor het christenvolk duidt specifiek de residentie aan van de bisschop. Die van Amiens, allereerst gebouwd op het graf van de stichter van het bisdom, de heilige Firminus, werd al zeer spoedig verplaatst, met relikwieën, naar de binnenstad waar zij bijna om de honderd jaren het slachtoffer werd van brand, (1019-1137-1218) alvorens de plaats te vinden die wij nu kennen. Het is moeilijk om ons in te denken in de sfeer van de 13de eeuw, tijdperk van kruistochten en bedevaarten, en de draagwijdte te beseffen van de gebeurtenis,toen in 1206, Walon de Sarton,kannunik van Picquigny, van een kruistocht komend, een gedeelte van de schedel van Johannes de Doper naar Amiens meenam. Deze buitengewone relikwie noodzaakte een niet te vergelijken relikwieschrijn te 'bouwen'.  

De behoefte naar een nieuwe kerk,de rijkdom van het kapittel en van de burgergemeenschap,de daadwerkelijke bijstand van de koning en de landheren,de religieuze geest, die bisschop en bevolking bezielt,en, misschien ook wat chauvinisme, het verlangen beter te doen dan de buren, motiveren de architekten om zich te overtreffen. Maar om de grootste kerk van Frankrijk te bouwen moet er eerst ruimte gemaakt worden. Een ziekenhuis wordt verplaatst, ook het bisschoppelijk paleis en de stadsmuren.Men behoudt voorlopig de kerk van de heilige Firminus,belijder,en dit verplicht de uitvoerders niet eerst met het koor maar met de westgevel te beginnen.  

In 1220 wordt door de*bisschop EVRARD DE FOUILLOY de eerste steen gelegd. Als men bedenkt dat in 1247 de kapellen van de absis klaar zijn en men in 1258 met de hoge gedeelten van het koor en het transept begint en dat in 1269 de grote kerkvensters zijn geplaatst, dan constateert men dat niet meer dan 50 jaar nodig zijn geweest om het grootste gedeelte van het bouwwerk te realiseren. En dit valt samen met het bloeitijdperk van de Gotiek. Hieruit volgt de eenheid van stijl die niet de minste verdienste is van de kathedraal van Amiens. En deze verdienste komt vooral toe aan de voornaamste uitvoerder: Robert de Luzarches. Deze man zag ver vooruit en in zijn geest hebben Thomas eb Renaut de Cormont zijn plannen verder ontwikkeld.